Een durrepie an de Waol

 Rezoord un durrepie an de Waol mit een apart taoltie 't Rezoors.

"Ode aan Resoord"

Hebbie wel gehoord van ‘t mooie Resoord
Van ‘t durrepie dat an de Waol legt (2x)
Hôôge groene bôôme, spiegelgladde strôôme
Klaaine lieve huize, waer de veugels fluite
Glad bestraete wege, o, wat grôôte zege.
Waaiers vol mit bêêste, die ‘s aevus vredig leve
Waaiers groen van gras en schure vol mit vlas.
 

Hebbie op ‘n mooie zeumeraevond
Staonde op de resoorse brig
De son in ‘t westen sien sinken,
Zaggie ’t waoter vloeiend goud,
Dan ké je ôôñs mooie Resoord.
 

Hebbie op ‘n deemstigen harrestdag,
Staonde al in de Zwetse laon,
Zaggie daer die grôôse bôôme
Strooiend hullie warrelende blaere,
Dan ké je ôôñs mooie Resoord.
 

0, Resoord, wij zelle je nooit niet vergete,
Al gaon we nae verre lande heen.
Al gaon we de berrege bestijge,
toch blijft ôôñs hart hijge en nijge
Nae ‘t vlakke, maor mooie Resoord.

--------------------------- 

In de jaren 20 geschreven en op muziek gezet door Piet Crielaard, bekend onderwijzer en organist te Rijsoord, 1917 tot 1935.
Zoon van de Hoofdonderwijzer H. Crielaard van 1908 tot 1935.
In 2007 naar het oude Rezoords gezet door drs. Stephan de Vos.
In 1991 door Jos Crezée gezongen zoals hieronder te beluisteren.

 ------------------------ 

“Ode aan Rijsoord”

 
Heb je wel gehoord van het mooie Rijsoord
Van het dorpje dat aan de Waal ligt (2x)
Hoge groene bomen, spiegelgladde stromen
Kleine lieve huizen, waarbij de popels suizen
Glad bestrate wegen, o, wat grote zegen.
Weiden vol met koeien, die ‘s avonds vredig loeien
Weiden groen van gras en schuren vol met vlas.

Hebt g’op een mooie zomeravond
Staande op de Rijsoordse brug
Zien de zon in ‘t westen zinken,
Zaagt ge’t water vloeiend goud,
Dan kent g’ons schoon Rijsoord.

Hebt g'op een nevelige herfstdag,
Staande al in de Zwetse laan,
Zaagt ge daar die trotse olmen
Strooiend hun dwarrelend blaân,
Dan kent g’ons schoon Rijsoord.

0, Rijsoord, wij zullen je nooit vergeten,
Al gaan we naar verre landen heen.
Al gaan we de bergen bestijgen,
toch blijft ons harte hijgen en nijgen
Naar ‘t vlakke, maar mooie Rijsoord.

----------------

 

Ode an Rezoord gezonge dur Jos Crezée,